18.4.17

Είναι θλιβερή η σκέψη πως πλέον υπάρχεις σε αναμνήσεις μόνο. Η ιστορία σου έχει μείνει πλέον μια ιστορία χωρίς αφηγητή. Λυπάμαι γλυκιά μου ανάμνηση. Σε νοσταλγώ. 

3.7.16

Ορισμένες φορές τα δάκρυα είναι λύτρωση, είναι χαρά.

16.2.16

Δεν είναι μόνο το τι ένιωσα για σένα ή το τι νιώθω. Είναι ότι είσαι κομμάτι μου. Είσαι ιστορία μου. 

21.11.15

έφυγες. θα σε θυμάμαι. θα σε αγαπάω.

19.6.15

  Λείπεις από δίπλα μου, λείπεις από τη ζωή μου, λείπεις από μέσα μου. Μόνο από την σκέψη μου και από τις επιθυμίες μου δεν λείπεις. Ευτυχώς βρήκες ένα μέρος για να μείνεις.
  Μπορεί.. όμως.. τα πιο ωραία μας ταξίδια δεν τα ταξιδέψαμε ακόμη.. Σε περιμένω.

31.3.15

  Και δες πώς ξεγλιστράει μέσα από τα χέρια αν δεν το προσέχεις.. Πέφτει σιγά σιγά, σταγόνα σταγόνα, μέχρι που κάνει ένα ηχηρό "σπλατς" στο πάτωμα και τρέχει δεξιά και αριστερά ώσπου να χαθεί. Όχι λέω, θα το κυνηγήσω. Και τρέχω από πίσω του, πότε δεξιά πότε αριστερά, όπου το βλέπω να πηγαίνει, για να μη το χάσω από τα μάτια μου. Για να μη μου φύγει.. Και πέφτω κάτω να το γλύψω, να το γευτώ έστω και λιγάκι. Να θυμηθώ πόσο υπέροχη γεύση και υφή έχει. Αλλά μαζί με κάτι σταγόνες καταπίνω και χώματα και βρωμιές. Μα δεν με νοιάζει, τα καταπίνω, αρκεί να γευτώ λίγες σταγόνες. Αλλά μαζεύονται όλες αυτές οι βρωμιές στο στομάχι και μου προκαλούν αναγούλα. Θα ξεράσω, δεν θα αντέξω.
  Και σου το ΄λέγα.. Πρόσεχέ το. Γλιστράει και μπορεί να χυθεί. Ραγίζει και μπορεί να σπάσει. Έχει αέρα και μπορεί να ξεφουσκώσει. Είναι ζωντανό και καταλαβαίνει. Και μπορεί να φύγει..
  Όχι. Όλα είναι καλά. 
  Ανάθεμα και αν καταλαβαίνω πλέον τι σημαίνει το "καλά" και το "μια χαρά". Τα ακούω συνέχεια και μου μοιάζουν οι πιο ακατανόητες λέξεις.  

4.9.14

 Ίσως να θυμάμαι πολλά, ίσως να έχω ξεχάσει πολλά. Αυτό που δεν πρόκειται να ξεχάσω πάντως είναι ότι ήσουν ο έρωτας και η τρέλα μου από το πουθενά, από την πρώτη στιγμή. Και δεν θα πάψει στιγμή να με συγκλονίζει η χημεία των ανθρώπων, να με κάνει να απορώ και να αναρωτιέμαι πώς γίνεται να νιώσεις αυτή τη χημεία με κάποιον από την πρώτη στιγμή. Και αυτή είναι η στιγμή που μπαίνεις σε μια καινούρια τροχιά, η στιγμή της εκκίνησης ενός διαφορετικού χρόνου. Πόσο μικρή είναι η στιγμή και πόσα συναισθήματα και συγκινήσεις κλείνει μέσα της.
 Εκείνο το βράδυ ήσουν η μαγεία και το όνειρό μου.