14.4.11

Τρελαίνομαι. Φωνές, σκέψεις, φασαρία, βαβούρα, χάος. Δεν ελέγχω τον εαυτό μου. Θέλω κάπου να εκτονωθώ, κάτι να κάνω, να ξεσπάσω κάπου. Τρώγομαι μέσα μου. Τρώω σαν αρπακτικό το είναι μου. Κάτι μου λείπει. Ξέρω τι. Μα δεν πρέπει. Όμως αυτό το κενό δεν λέει να ξεκολλήσει από μέσα μου. Εκεί που νομίζω πως όλο και μικραίνει και δεν με εμποδίζει στο να αισθάνομαι καλά με τον εαυτό μου, ΝΑ ΤΟ πάλι. Κάνει την παρουσία του εμφανή για ακόμη μια φορά. Πλήρης σύγχυση. Η σκιά σου με ακολουθεί σε κάθε μου βήμα. Στοιχειώνει την ζωή μου. 

1 σχόλιο:

She thinks she's a paranoid είπε...

MHN. Ξερεις τι εννοω.