14.4.11

Ψάχνω τις κατάλληλες λέξεις για να εκφράσω αυτό που γίνεται, αυτό που υπάρχει, μα δεν τις βρίσκω. Είναι από τις ελάχιστες έως και σπάνιες φορές που έχω αυτή τη βασανιστική αδυναμία. Ίσως και η μοναδική. Άγνωστο. Άγνωστα συναισθήματα. Κάτι με εμποδίζει να τα καταλάβω. Νιώθω πως κινούμαι και λειτουργώ τελείως υποσυνείδητα. Κάνοντας προσπάθειες να εισβάλλω στο μέσα μου, στο δωμάτιο των συναισθημάτων και επιθυμιών μου, κάτι μου βάζει φραγμούς. Και αυτό το "κάτι" δεν έχω ιδέα τι είναι. Αυτό είναι που με τρελαίνει. Είναι λες και βρίσκομαι στην πόρτα, βάζω το κλειδί να μπω, μα κάποιος, κάτι, έχει βάλει ήδη το κλειδί από μέσα και δεν μπορώ να την ανοίξω. Ούτε να την σπάσω μπορώ, να κάνω κάτι τέλος πάντων για να μπω σε αυτό το πολυπόθητο δωμάτιο. Είναι πολύ καλά ασφαλισμένη. Όμως από αυτό το δωμάτιο προέρχονται τα πάντα. Οι σκέψεις, τα συναισθήματα, η ερμηνεία των πράξεων. Μήπως τελικά αυτό το δωμάτιο είναι το υποσυνείδητο και για αυτόν τον λόγο να μην μπορώ να έχω πρόσβαση? Και αν όντως ισχύει κάτι τέτοιο, δεν είναι όλες οι προσπάθειες μάταιες από την στιγμή που η εξερεύνηση του υποσυνείδητου είναι κάτι το άπιαστο?  Το αισθάνομαι ότι μέσα σε αυτό το δωμάτιο και μόνο σε αυτό θα έχω τη δυνατότητα να βρω όλες τις λύσεις, όλες τις απαντήσεις στα αναπάντητα ερωτήματα που με βασανίζουν. Μέχρι να μπω όμως σε αυτό το δωμάτιο, εάν είναι εφικτό φυσικά, τι θα γίνεται? Άγνωστο.

Δεν υπάρχουν σχόλια: