14.4.11

Πολλά μικρά κενά, ξαφνικά παίρνουν μορφή και κάνουν την παρουσία τους αισθητή σε στιγμές που δεν το περιμένεις. Είτε δεν είμαστε ικανοποιημένοι από τον εαυτό μας, είτε δεν είμαστε ικανοποιημένοι από όλα όσα δεχόμαστε από τον περίγυρο μας. Στην ψυχή μας υπάρχουν μικρές και μεγάλες άδειες θέσεις, τις οποίες προσδοκούμε να τις γεμίσουμε. Τι συμβαίνει όμως όταν γεμίζουν μέχρι ένα σημείο, μετά σταματάνε και έχουν δημιουργηθεί κάποιες μικροσκοπικές διέξοδοι τις οποίες δεν έχεις αντιληφθεί ακόμα συνειδητά και από εκεί αδειάζει σιγά σιγά  το περιεχόμενο? Αδειάζει, αδειάζει..Και έρχεται η στιγμή που αδειάζει τόσο έντονα και αναρωτιέσαι γιατί και πώς, αφού γεμίζει, το ξέρω! Και όμως υπάρχουν αυτές οι μικρούλες τρυπίτσες.. Αρχίζεις όσο περνάει ο καιρός να το συνειδητοποιείς. Φτάνεις λοιπόν στο εύλογο ερώτημα.. Τι κάνω τώρα? Προσπαθείς να βρεις αυτές τις τρυπούλες  και να τις καλύψεις ώστε να μην βρίσκει τίποτα έξοδο ή το αφήνεις έτσι? Όχι! Θα βρεις τις διεξόδους που ρουφάνε όσα λαμβάνεις ψυχικά και συναισθηματικά! Ίσως χρειαστεί να ψάξεις πολύ, να σου πάρει χρόνο να τις εντοπίσεις και συνεπώς να τις καλύψεις αλλά η ψυχή σου δεν θα έχει πια κενά και άδειες θέσεις. :)

Δεν υπάρχουν σχόλια: