17.6.11

Ρίγος με διαπερνά, βγάζω από το στόμα μου φωτιά.
Τα μάτια μου παγώνουν, μεγαλώνουν.
Οι μελωδίες μου με αναστατώνουν.
Φωνάζω, ουρλιάζω, την οργή μου βγάζω.
Την ακούς?
Φαντασιώνομαι κρυφά, κρατάω επικίνδυνα μυστικά.
Κινούμαι κάπως αργά, μα να σε αποτελειώσω έρχομαι ξανά,
διαφορετικά όμως αυτή τη φορά.
Σιγά σιγά σκάβω τον λάκκο σου 
και το κρεβάτι σου θα το κάνω τάφο σου.
Θα σε βρω όταν σαν μωρό θα κοιμάσαι 
και σαν τον διάολο θα μπω στα όνειρά σου,
τόσο να με φοβάσαι.
Θα σε χαϊδέψω για ύστατη φορά
μα θα χώσω τα νύχια μου στη σάρκα σου βαθιά,
να νιώσω το γλυκό σου αίμα.
Ξέρεις πόσο διψάω?
Θέλω να αγγίξω για ακόμα μια φορά το σιχαμερό σου δέρμα.
Θα γίνεις θυσία στον βωμό μου.
Ξέρεις πόσες φορές είχα γίνει εγώ στον δικό σου?
Ήρθε η πιο γλυκιά ώρα όμως τώρα,
να σε βλέπω να καίγεσαι, να γδέρνεσαι,
να πνίγεσαι, να βασανίζεσαι.
Θα φροντίσω να είναι η πιο αξέχαστη σου ανάμνηση,
και η τελευταία βέβαια.
Έρχεται η ώρα σου λατρεμένο μου απωθημένο..
Ξέρεις πόσο καιρό με ανυπομονησία την περιμένω?

Δεν υπάρχουν σχόλια: